سال سوم - شماره بیست و چهارم - یکشنبه ۲۴ آبان ۱۳۸۸

افشین کشتکاری: 13آبان 88 ، بر خلاف 13آبان‌های دیگر امسال رنگ دیگری داشت. در حالیکه جنبش سبز خود را برای حضور پررنگ خود در خیابانها آماده می‌کرد، شلوغی دانشگاه‌ها امری اجتناب‌ناپذیر می‌نمود. شهر شیراز صحنه‌ی درگیری‌های شدیدی شد که باز هم حریم دانشگاه شیراز از یورش نیروهای لباس شخصی در امان نماند. گرچه دانشگاه شیراز صحنه‌ی درگیریهای شدیدی بود و بسیاری ضرب و شتم و بازداشت شدند. اما در این سو دانشجویان دانشگاه صنعتی مشی حفظ آرامش فضای دانشگاه را در پیش گرفتند. که این آرامش با نقاشی پرچم‌های آمریکا و اسرائیل در جلوی درب ورودی سلف سرویس دانشگاه با دستور خرمشکوه، کارشناس امور فرهنگی دانشگاه و با طرح بسیج دانشجویی به‌هم خورد. طراحان چنان پرچمها را بر روی زمین نقاشی کرده‌بودند که دانشجوی گرسنه برای سیرکردن شکم مجبور بود از روی پرچمها راه برود. برخی با پریدن از روی پرچم‌ها، برخی با گذاشتن یک حایل مثل کاغذ در زیر پای خود، برخی با گذشتن اکراه‌آمیز خود از لبه‌ی پرچم‌ها و برخی با غذا نخوردن اعتراض خود را نسبت به این موضوع نشان دادند. البته در این میان بعضی نیز بی‌تفاوت از پرچم‌ها گذشتند و بعضی نیز  با مسرت تمام بر روی آنها گام می‌گذاشتند. این اقدام بسیج دانشجویی در تحمیل عقیده‌ی خود در اولین برخورد بعضی از فعالین دانشگاه وارد فاز جدیدی شد. آنجا که بعضی از اعضای انجمن اسلامی دانشجویان در حالی که به دور معاونت دانشجوی حلقه زده‌بودند، اعتراض خود را به این اقدام اعلام داشتند. یکی از دانشجویان با لحن اعتراضی خطاب به حسام‌الدینی گفت:« دراین فضای ملتهب سیاسی که تمام کشور در حال اعتراض و تجمع‌اند، ما دانشجویانی را که قصد برگزاری تجمع 13آبان در دانشگاه داشتند، منصرف کردیم. گفتیم دانشگاه احتیاج به آرامش دارد اما بعضی‌ها به دنبال دردسر می‌گردند. تا زمانی که پرچمها پاک نشود ما غذا نمی‌خوریم و وارد سلف سرویس نخواهیم شد».

گفتنی است برخی از اعضای انجمن اسلامی دانشجویان در جهت رفع تنش ایجاد شده، رای‌زنی‌هایی با دکتر مقدسی و علی مصاحب‌فر، ریاست دانشگاه و رئیس سابق بسیج دانشجویی، انجام دادند. در همان شب خوابگاه‌های دانشگاه صنعتی...

^{افشین کشتکاری}

دانشجو: « شما انجمنی‌ها خجالت نمی‌کشید! به سعید آقایی(فعال انجمن اسلامی) میگم چرا به خاطر این پرچم‌ها حرکتی نمی‌کنید. میگه ما نمی‌خواهیم هزینه‌ی بیهوده بدهیم. مگه خون ما از خون بقیه‌ی دانشجو‌ها رنگین‌تره! مگه خون ما از خون بقیه‌ی مردم رنگین‌تره! امروز دانشگاه شیراز رو به خاک و خون کشیدند، اون‌وقت شما می‌گید ما نمی‌خواهیم هزینه بدهیم. دلتون خوشه به اینکه وسط پرچم‌ها رو پاک کردند. اینها اون موقع جرأت این‌کارها رو نداشتند»...

عبارت آورده شده صحبت یکی از دانشجویان بود که با لحنی تند و اعتراضی به اینجانب ایراد شد. هنگامی که صحبت‌های این دوست عزیز را شنیدم، آن سنگینی بار روانی که در این چند ساله‌ی فعالیت دانشجویی همیشه با خود داشتم، بیشتر از پیش شد؛ چرا که از یک طرف دانشجویی را می‌دیدم که دز سیاسی‌اش بیشتر شده و سطح توقع او از نهادی منتقد همچون انجمن اسلامی دانشجویان بالاتر رفته‌است و از طرف دیگر تجربه‌ی حاصل از چند سال فعالیت دانشجویی نهیب می‌زد: در هنگامی که دانشگاه زیر یوغ استبداد در حال له شدن است، باید سیاستی پیشه‌کرد که به دور از رفتارهای احساسی و با اتخاذ رویکردی منطقی و با مشی روشنگری انحصار‌طلبان را رسوا کرد. «دانشگاه تنها قلب تپنده در دوران انسداد سیاسی»، اینک گام به مرحله‌ی جدیدی از مبارزات ضد استبدادی خود گذاشته است. او فشارهای زیادی در چند‌ساله‌ی اخیر تحمل کرده‌است. فرزاندان بسیاری داشته‌است که به حکم دایه‌ی دلسوز‌تر از مادر، از دامان مادر...

** مهدی کروبی نیز در میدان هفت تیرحضور یافت ، اما از حركت وی به سمت لانه جاسوسی جلوگیری شده است. همچنین گروه‌هایی از دانشجویان معترض نیز از دانشگاه‌های تهران و شریف به سوی سفارت سابق آمریكا حركت كردند، اما نیروهای انتظامی مانع حركت آنها شدند. حمله نیروهای امنیتی به مهدی کروبی و همراهانش در مراسم ۱۳ آبان، واکنش صریح شخصیت‌های اصلاح‌طلب را به دنبال داشت و از جمله...

بعد از این که سر پرست در بلند گو اعلام کرد که «سریعا خوابگاه را تخلیه کنید» همه‌ی دانشجویان سراسیمه به محوطه‌ی خوابگاه پناه بردند. در میان همهمه ی دانشجویان می‌شد به نگرانی‌های بعضی از آنها در مورد اموال خود پی برد. البته همچنان افراد شجاع و از جان گذشته‌ای بودند که در خوابگاه مانده بودند. در نهایت با آمدن مامورین تاسیسات مشکل حل شد.

نکته‌ی قابل توجه در مورد این واقعه این بود که قبلا هم اتفاق مشابهی در خوابگاه 3 افتاد، اما مسئولین هنوز هیچ تمهیدی برای امنیت بیشتر خوابگاه نیاندیشیده اند. از خواسته های دانشجویان در این باره می توان به آموزش نحوه‌ی استفاده از کپسول آتش نشانی به دانشجویان و نحوه‌ی بستن شیر فلکه‌ی گاز به سر پرستان نام برد.

«شهروند محترم ، طبق اطلاع واصله جنابعالی تحت تاثیر تبلیقات ضد امنیتی رسانه های وابسته به بیگانگان قرار گرفته اید. در صورت حضور در هر گونه تجمع غیر قانونی و ارتباط با رسانه های خارج از کشور برابر با مواد 489 و 499 و 500 و 508 و 514 و 609 و 610 و 698 قانون مجازات اسلانی مجرم شناخته می شوید و با شما برخورد قانونی خواهد شد»

نکته ی قابل توجه این است که این پیامک علاوه بر دانشجویان این دانشگاه به برخی دیگر از افراد سایر کشور نیز ارسال شده است. این در حالی است که طبق اصل 27 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران : «تشکیل اجتماعات و راهپیمایی بدون حمل سلاح و به شرط آنکه مخل مبانی اسلام نباشد آزاد است»

این در حالی است که هیات مذکور می بایست دو شنبه هفته گذشته نظر خود را در مورد تایید یا عدم تایید اعضای منتخب اعلام می کرد.قابل ذکر است که مهلت اعتراض کاندیداهای انتخابات شورای صنفی به نتایج رای‌گیری، یک هفته پس از برگزاری انتخابات می باشد.ولی با این که هیچ شکایتی از طرف کاندیدها مطرح نشده است ،هنوز خبری از بررسی نتیجه چهارمین دوره انتخابات شورای صنفی از طرف هیات نظارت به دست نرسیده است.

طبق تعریف: پرچم  نماد هویت و موجودیت یک ملت است و ملت جمعیتی است انسانی که در شرایط ویژه جغرافیایی، تاریخی، فرهنگی و.... زندگی می‌کنند.

و ما هر ساله در کشور شاهد به آتش کشیدن پرچم امریکا و اسراییلیم و این روزها هم که در سطح پایین و کوچک دانشگاه نقش‌بندی این پرچم‌ها را جلوی ورودی سلف نظاره‌گر بودیم.

و دلیل آن هم این‌طور عنوان می‌شود که: ما پرچم‌های این مستکبرین یعنی نماد آنها را زیر پا له می‌کنیم تا انزجار و اعتراض خود را نسبت به آنان و ظلم‌هایی که در حق ما روا داشته‌اند نشان دهیم.

اما این جمله یا توجیه یا برهان یا هر آنچه شما نام برآن می‌گذارید سوالاتی را در ذهن ایجاد می‌کند که بنده تنها به عنوان آن‌ها می‌پردازم و هرگونه پاسخ و قضاوتی را به عقل و شعور و وجدان مخاطب وا می‌گذارم:

۱- امروز آن‌چنان که همه می‌دانیم و هر منطق وجدان‌گرایی درک می‌کند رژیم صهیونیستی عامل استکبار و ظلمی فجیع است و نیز عنوان می‌شود اسراییل به واقع هویت و موجودیت ندارد و اشغالگری است که سرزمین ملتی را غصب نموده...

و ما پرچم آن را لگدمال کرده و به آتش می‌کشیم. پس طبق تعریف آیا هویتی را آتش می‌زنیم که موجودیتش را قبول نداریم؟؟! آیا ما هویت بخشی نکرده‌ایم؟؟؟

۲- مبنای سیاست‌گزاری دولت امریکا از گذشته تا امروز سلطه‌جویی علیه ایران بوده اما نکته حائز اهمیت جدا بودن...

موضوعی که در چند سال گذشته در دانشگاه به‌وجود آمده و هنوز هم ادامه دارد شکل‌گیری یک تفکر تندرو و تحمیل آن بر ساختار دانشجویی و دانشگاه و عدم اقبال به سایر تفکرها بالاخص تفکر انتقادی در دانشگاه است.

این موضوع از آن جهت حائز اهمیت است که دانشگاه همواره به عنوان پایگاهی برای تمام تفکرها و تقابل بین آن‌ها بوده است. اما امروز وضعیت به طور ملموسی تغییر کرده و دانشگاه در یک برنامه مشخص به سمت تک اندیشه شدن و حذف روحیه انتقادی از پیکره دانشجویی سوق داده می‌شوند.

در دانشگاه ما نیز این سیاست به شکل‌های گوناگون توسط مسئولین و نهادهای وابسته به خارج از دانشگاه در حال اجراست. یکی از این سیاست‌ها که به‌طور جدی پیگیری می‌شود ایجاد نهادها و کانون‌های همسو...

 ^{مریم معصومی}

«صد سال تنهایی» نام رمانی به زبان اسپانیایی نوشته گابریل گارسیا مارکز نویسنده کلمبیایی است که در عرصه ادبیات آمریکای لاتین و جهان یک شاهکار است.سبک داستان رئالیسم جادویی است.ناپدید شدن و مرگ بعضی شخصیت ها به جادویی شدن روایت‌ها می‌افزاید.در این داستان به شرح زندگی شش خانواده بوئندیا پرداخته شده است که نسل اول آن‌ها در دهکده ای خیالی به نام ماکدونا ساکن می‌شود. اولین فرد از این خانواده خوزه آرکادیو بوئندیاو آخرین فرد  آئورلیانوبوئندیاست. در خلال داستان که بخشی از وقایع جنگ جهانی دوم را نیز در بردارد، افراد به فراموشی دچار می‌شوند. در این راستا ملکیادس مکاتیبی را بر پوست می‌نویسد که صد سال بعد رمز آن نوشته‌ها توسط آئورلیا کشف می‌شود و پس از خواندن آخرین کلمات مکاتیب داستان زندگی خودش نیز به  پایان می‌رسد. زیرا نسل‌های  محکوم  به  صد سا ل تنهایی،  فرصتی دوباره روی زمین نداشتند.

این رمان با روایت جزئیات زندگی در دهکده ماکدونا که به زادگاه مارکز بی‌شباهت نیست زندگی در کلمبیا را به خوبی به ذهن خواننده منتقل می‌کند و تداخل اثر شخصیت‌های مختلف در واقع شدن حوادث به زیبایی در آن شرح داده شده است.

^{سعید گلستانه}

کارگردان: مارتین کمپبل

فراتر از مرزها محصول سال 2003 می‌باشد و جایزه‌های مختلفی از جمله جایزه صلح PFS را به خود اختصاص داده است.

این فیلم قصد دارد رنج‌های بشریت را ورای مرزهای سیاسی بررسی کند. برای همین پا را خارج از مرزهای انگلستان می‌گذارد و در سه کشور دیگر مشکلات را بررسی می‌کند و به نوعی هم به مشکلات فرهنگی داخل انگلستان می‌پردازد. بازیگر شاخص این فیلم آنجلینا جولی است که فیلم بر پایه‌ی دلسوزی‌ها و روابط او شکل می گیرد.

در صحنهی آغازین فیلم شاهد جشنی هستیم که توسط سازمان ملل و با نیت نیکوکاری ترتیب داده شده و آنجلینا جولی (سارا) در آن شرکت دارد. در اواسط جشن مردی که یک مددکار در اتیوپی (دکتر نیک) است با پسری لاغر و فقیر از اعضای کمپش در اتیوپی وارد می‌شود در جشن اختلال ایجاد می کند. این اتفاق نقطه‌ی عطفی در زندگی سارا است و او را به کارهای خیریه و آفریقا می‌کشاند.

اولین جایی که او برای کمک می‌رود، اتیوپی در کمپ دکتر نیک است. در این کشور صحنه‌های دلخراشی از فقر مردم را نشان می‌دهد که به سختی در ذهن می‌گنجد.

ادامه‌ی فیلم در کامبوج و چچن می‌گذرد و به مشکل‌هایی از قبیل قاچاق اسلحه، فقر و ... می‌پردازد. سارا هم در طول فیلم به علت خیانت شوهرش دل به دکتر نیک می‌بندد و نهایتاٌ در چچن برای نجات او جانش را از دست می‌دهد.

در دانشگاه هرکس روی نیمکت دلخواهش می‌نشیند من هم روی نیمکت آخر. اما استاد خوشش نیامد وگفت هرجا که من می‌گم باید بشینید ما هم صندلی‌ها را خالی کردیم تا استاد هرجا می‌خواهد بنشیند.

مدتی  پیش فاطمه رجبی همسر الهام که احمدی نژاد را معجزه هزاره سوم می داند از محمود احمدی نژاد به علت انتخاب وزیر زن انتقاد کرد بنا بر گزارش جهان نیوز فاطمه رجبی در پاسخ به خبرنگار جهان گفت:طی نامه‌ای سر گشاده از رئیس جمهور خواستم در دیدگاهشان در رابطه با حضور زنان در کابینه تجدید نظر کنند .وی در ادامه با اشاره به ادله خود از آیات و روایات افزود مقام و منزلت زن این نیست که حتما در مسند ریاست باشد و منظور از حضور زنان حضور معرفتی است فاطمه رجبی با اشاره به این که صرف انتخاب زنان برای مسند های قدرت یک رویه فمنیستی است گفت:من نظر خود را به صراحت مطرح می‌کنم و این نگاه فمنیستی را نادرست میدانم.

لازم است که نگاهی به سخنان امام خمینی در مورد زنان بیندازیم که می فرماید:

”زن بايد در مقدرات اساسي مملکت دخالت کند. شما [زنان] همان گونه که در نهضت‌ها، نقش اساسي داشته‌ايد و سهيم بوده‌ايد، اکنون هم باز بايد در پيروزي سهيم باشيد و فراموش نکنيد که هر موقع که اقتضا کند، نهضت کنيد و قيام کنيد.“

و در جایی دیگر می فرماید: ”زنان پيشرو اين نهضت اسلامي بودند. رشد سياسي خودشان را اثبات کردند. نهضت را راهنمايي کردند. شما رهبرانِ نهضت هستيد... من شما [زنان] را به رهبري قبول دارم و خدمت‌گذار شمايم.“

جالب است که خانم رجبی اگر با حضور زن در پستهای عالی مخالفند پس چرا خودشان به عنوان نویسنده تحلیل‌گر سیاسی استاد دانشگاه  و.... حضور پررنگی در جامعه دارند!!!

 هرگونه شکنجه برای گرفتن اقرار و یا کسب اطلاع ممنوع است. اجبار شخص به شهادت، اقراریا سوگند مجاز نیست و چنین شهادت و اقرار و سوگندی فاقد ارزش و اعتبار است. متخلف از این اصل طبق قانون مجازات می‌شود.

الله اکبر شبانه - ۱۳ آبان