^{مریم معصومی}

«صد سال تنهایی» نام رمانی به زبان اسپانیایی نوشته گابریل گارسیا مارکز نویسنده کلمبیایی است که در عرصه ادبیات آمریکای لاتین و جهان یک شاهکار است.سبک داستان رئالیسم جادویی است.ناپدید شدن و مرگ بعضی شخصیت ها به جادویی شدن روایت‌ها می‌افزاید.در این داستان به شرح زندگی شش خانواده بوئندیا پرداخته شده است که نسل اول آن‌ها در دهکده ای خیالی به نام ماکدونا ساکن می‌شود. اولین فرد از این خانواده خوزه آرکادیو بوئندیاو آخرین فرد  آئورلیانوبوئندیاست. در خلال داستان که بخشی از وقایع جنگ جهانی دوم را نیز در بردارد، افراد به فراموشی دچار می‌شوند. در این راستا ملکیادس مکاتیبی را بر پوست می‌نویسد که صد سال بعد رمز آن نوشته‌ها توسط آئورلیا کشف می‌شود و پس از خواندن آخرین کلمات مکاتیب داستان زندگی خودش نیز به  پایان می‌رسد. زیرا نسل‌های  محکوم  به  صد سا ل تنهایی،  فرصتی دوباره روی زمین نداشتند.

این رمان با روایت جزئیات زندگی در دهکده ماکدونا که به زادگاه مارکز بی‌شباهت نیست زندگی در کلمبیا را به خوبی به ذهن خواننده منتقل می‌کند و تداخل اثر شخصیت‌های مختلف در واقع شدن حوادث به زیبایی در آن شرح داده شده است.