موضوعی که در چند سال گذشته در دانشگاه به‌وجود آمده و هنوز هم ادامه دارد شکل‌گیری یک تفکر تندرو و تحمیل آن بر ساختار دانشجویی و دانشگاه و عدم اقبال به سایر تفکرها بالاخص تفکر انتقادی در دانشگاه است.

این موضوع از آن جهت حائز اهمیت است که دانشگاه همواره به عنوان پایگاهی برای تمام تفکرها و تقابل بین آن‌ها بوده است. اما امروز وضعیت به طور ملموسی تغییر کرده و دانشگاه در یک برنامه مشخص به سمت تک اندیشه شدن و حذف روحیه انتقادی از پیکره دانشجویی سوق داده می‌شوند.

در دانشگاه ما نیز این سیاست به شکل‌های گوناگون توسط مسئولین و نهادهای وابسته به خارج از دانشگاه در حال اجراست. یکی از این سیاست‌ها که به‌طور جدی پیگیری می‌شود ایجاد نهادها و کانون‌های همسو و تخصیص بودجه‌های فرهنگی به آن‌ها ست. برای روشن‌تر شدن بحث به شرح وضعیت فعلی تشکلها و کانون‌های دانشگاه می‌پردازیم. کانون فیلم وعکس،کلبه هنر و کانون شعر و موسیقی که هرسه از نهادهای دیرسابقه دانشجویی‌اند به طور مشترک یک اتاق در خانه فرهنگ دارند و این مورد زمانی بیشتر به چشم می‌آید که کانون‌ها و انجمن‌های تازه تاسیس که توسط عده‌ای خاص از دانشجویان تشکیل شده‌اند (کانون قرآن و عترت،انجمن علم ودین،کانون ایثار وکانون آفاق ...) هرکدام از آن‌ها اتاقی مستقل در قسمت تشکل‌ها دارند و یکی از این اتاق‌ها (کانون قرآن و عترت) اتاق سابق نهاد رهبری است. همچنین لازم به ذکر است که این کانون‌ها بودجه‌های نسبتاً خوبی در جهت برگزاری اردو، جشن و سایر فعالیت‌ها دریافت می‌کنند.

باید توجه داشت این توزیع امکانات عادلانه!!! و عامدانه دانشگاه را به سوی تفکری خاص و غیر انتقادی سوق می‌دهد و اگر در مقابل آن سکوت کنیم به زودی اسم‌های تازه و قابل‌ حدس سراسر دانشگاه را فراخواهند گرفت و یک روح را در صد اتاق خواهیم دید.